موفقیت در یک پرونده ارثی در دادگاه این پرونده مربوط به تقسیم یک ملک میان چند وراث (ورثه) بود که با یکدیگر اختلاف داشتند. به عنوان وکیل، پس از مطالعه دقیق اسناد، مشخص شد که اصل وصیتنامه دارای ابهام است و هر یک از طرفین، تفسیر متفاوتی از آن ارائه میدادند. وظیفه حقوقی ما این بود که ثابت کنیم تفسیر موکل ما از وصیتنامه، منطبق بر قانون مدنی و قانون امور حسبی است. برای این کار، بر روی چند محور اصلی تمرکز کردیم: ۱. ارائه دادخواست دقیق: دادخواستی تنظیم شد که به طور واضح "درخواست تقسیم ترکه (ارث) به نسبت قانونی" را درخواست کرده بود. ۲. تکیه بر اسناد معتبر: استدلال ما در دادگاه، نه بر اساس گفتگوهای شخصی، بلکه بر اساس "سند رسمی" دیگری از متوفی بود که پیش از وصیتنامه تنظیم شده بود و حدود سهام هر وارث را به طور شفاف مشخص میکرد. این سند، مطابق ماده ۱۲۸۸ قانون مدنی، دارای اعتبار کامل بود. ۳. ابطال ادعاهای مقابل: وکیل طرف مقابل سعی کرد بر اساس وصیتنامه مبهم، سهم بیشتری برای موکل خود درخواست کند. اما در جلسه دادرسی، با استناد به مواد مربوطه از قانون مدنی (در مورد شرایط صحت وصیت) و همچنین ارائه سند رسمی، استدلال های ایشان رد شد. ۴. درخواست صدور رای: از دادگاه درخواست شد تا با توجه به اسناد معتبر و مواد قانونی، اقدام به صدور رای نماید. در نهایت، دادگاه پس از بررسی مدارک و استماع دفاعیات، با استناد به سند رسمی ارائه شده توسط اینجانب، تمامی ادعاهای خلاف سند را مردود اعلام کرد و رایی به نفع موکل صادر نمود. این رای، سهم الارث هر یک از وراث را به طور دقیق و مطابق با قانون مشخص کرد. نتیجه این پرونده نشان داد که موفقیت در دادگاه، نه با گفتگوهای احساسی، که با استناد به قوانین دقیق و ارائه اسناد معتبر به دست میآید.